Pentedattilo, het prachtige spookdorpje met een bloedige geschiedenis

Het Calabrese dorpje Pentedattilo heeft een bewogen geschiedenis. Gesticht door de Grieken in 640 v.Chr, opgebloeid onder de Romeinen, en in verval geraakt door de vele Saraceense invallen tijdens de Byzantijnse periode. Om nog maar te zwijgen van de massamoord die er plaats vond in de nacht van 16 april 1686. Een bijzondere plek dus, en dat vinden niet alleen wij. De Nederlandse tekenaar Mauritz Escher kwam er in 1930 en was gefascineerd door het (toen nog bewoonde) dorp:

Sinds de jaren 60 is het dorp onbewoond. De mensen trokken weg naar het moderne dorp in de buurt en lieten hun huizen leeg achter. Een echt spookdorp dus. Inmiddels zijn er verschillende mensen zoals Giorgo, die proberen het dorp nieuw leven in te blazen. Er zijn verschillende festivals, zoals het Internationale Pentedattilo Filmfestival dat in Oktober wordt gehouden. En je kunt er zelfs slapen via deze link van Booking.

Maar waarom heet het dorp eigenlijk Pentedattilo? Pentedattilo is Grieks voor “vijf vingers”. De vijf rotsen waarop dit dorpje is gebouwd leken op een hand, vandaar de naam. Inmiddels zijn enkele van die rotsen ingestort en dus is er van vijf vingers geen sprake meer.

Sommigen noemen het “De hand van de Duivel”, want zoals eerder gezegd is er een bloederig liefdesverhaal verbonden aan het dorpje. Twee rijke families ruzieden om de macht in de 17e eeuw, de Alberti en de Abenavoli familie. Alberdino Abenavoli wordt verliefd op Antonella Alberti, de dochter van de Markies Alberti. Maar Antonella gaat trouwen met de zoon van de Spaanse onderkoning Don Petriolo Cortez. Als Alberdino hier achter komt ontsteekt hij in woede en snelt naar het kasteel in Pentedattilo waar hij, de nacht voor de bruiloft, bijna de hele familie Alberti vermoord. Antonella neemt hij mee en dwingt haar met hem te trouwen. Uiteindelijk loopt het uit op een heuse mini oorlog en wordt Antonella bevrijd.  Ze brengt de rest van haar leven door in een klooster.

Narigheid dus. Maar het dorpje is echt prachtig en zeker een bezoekje waard! Dat vinden Jan en Annemiek, een Nederlands stel dat we toevallig tegenkwamen in een leuk visrestaurantje, ook.  We raadden ze aan Pentedattilo te bezoeken en toevallig kwamen we elkaar weer tegen! Een klein Nederlands onderonsje in Pentedattilo!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *