Corigliano Calabro: een verwaarloosd pareltje

Op onze eerste dag in Calabrie komen we bij toeval terecht in Corigliano Calabro, een klein en niet erg bekend bergdorpje vlakbij de Ionische kust. We zien het liggen vanaf de Strada Statale en besluiten een kijkje te gaan nemen, en dat is maar goed ook!

De oude middeleeuwse straatjes van Corigliano kronkelen omhoog richting de Centrale Burcht, het kasteel gebouwd door de Noormannen in 1073. De huizen zijn vervallen maar niet onbewoond, want op iedere hoek staan stoelen te wachten op de oude mannetjes en vrouwtjes die tegen de schemer buiten komen om te kletsen en om zich heen te kijken.

Het is warm, en midden op de dag, dus de weinige winkeltjes die er zijn zijn dicht. We vinden wel een barretje met Corigliaanse mannen en een prachtig uitzicht op de vlakte en de Ionische zee. We bestellen een (huisgemaakte!) amandelmelk, want deze zone staat vol met amandelbomen. We drinken en luisteren naar het Calabrese accent van de stamgasten.

Na de verfrissende amandelmelk kunnen we er weer tegen aan en lopen we verder. We komen tientallen verlaten kerkjes tegen waar we alleen door het sleutelgat een glimp van op kunnen vangen, zoals deze:

Corigliano kende een bloeiperiode toen er een dropfabriek aan de voet van het dorp werd gebouwd. De fabriek staat er nog maar is inmiddels verlaten. Het lijkt wel alsof Corigliano Calabro een beetje vergeten is, en dat is ook precies wat de mensen ons vertellen: de mensen trekken weg naar Corigliano Scalo, de moderne versie van Corigliano Calabro, dichter bij zee. Maar Corigliano Calabro is echt de moeite waard, dus neem er een kijkje als je in de buurt bent!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *