Nieuws uit Italie

And the winner is……….La grande bellezza!

De film van Paolo Sorrentino is al door velen geroemd en het is dan ook geen verrassing dat hij vannacht bij de Oscars in de prijzen viel als beste buitenlandse film. Maar wie is regisseur Paolo Sorrentino eigenlijk? En waar komt zijn inspiratie voor La grande bellezza vandaan?

bron:Ansa.it

Paolo Sorrentino is een Italiaanse puber. Tenminste, in vergelijking met zijn Italiaanse collega- regisseurs. 44 jaar, geboren in Napoli. Oorspronkelijk studeerde hij economie maar toen zijn beide ouders omkwamen bij een auto-ongeluk besloot hij te gaan doen wat hij echt wilde: films maken.

Hij was nog maar 25 en had nul ervaring als regisseur. Hij begint met een aantal korte films zoals l’amore non ha convini (1998). Zijn eerste lange film is l’uomo in più uit 2001. Zijn tweede lange film Le conseguenze dell’amore (2004) wint verschillende prijzen en ook Il Divo (2008) over de Italiaanse premier Andreotti wordt goed ontvangen. De Oscar voor La grande bellezza maakt de prijzenkast van de jonge Sorrentino compleet.

Opvallend is dat Sorrentino bijna al zijn films met dezelfde acteur maakte. De Napoletaan Toni Servillo is de muze van Sorrentino.Toni is oorspronkelijk een theater-acteur maar heeft inmiddels meerder films op zijn naam staan. Ook in La grande bellezza schittert hij in de hoofdrol van Jep Gambardella, de verveelde journalist die in het mondaine Rome op zoek gaat naar de ware schoonheid van het leven.

bron:Ansa.it

Het hoofdpersonage in La grande bellezza heeft trouwens enorm veel weg van de gossip journalist Roberto Agostini, die zelfs meeschreef aan het script van de film. Dit extravagante figuur leeft, net zoals Jep Gambardella, het mondaine leven in Rome en maakt er zelfs een blog over: www.dagospia.it. Deze website is wereldberoemd in Italie en gaat over de laatse roddels in de high society.

bron: aimargini.com

Tot slot mag ook Fellini niet ontbreken als inspirator voor La grande bellezza. Sorrentino maakte geen geheim van zijn liefde voor Fellini. De Felliniaanse absurditeit en surrealistische sfeer zijn dan ook duidelijk aanwezig in La grande bellezza. Bovendien vertoont de film veel overeenkomsten met capolavoro van Fellini La dolce vita (1960)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *