Leven met een Italiaan

Ziek zijn op z’n Italiaans

“Ik heb 37,5 koorts, ik denk dat ik in bed blijf”. Dit is geen grap maar een Italiaan met koorts. Ziekteverschijnselen in Italië worden altijd erg serieus genomen en de marches zijn klein. Met 38 graden moet je aan de antibiotica en met 38,5 naar de eerste hulp.

Ik weet nog dat ik Andrea net kende. Hij had last van zijn oor. Toen hij terug kwam van de dokter in Bologna had hij drie enorme plastic tassen bij zich. Ik dacht dat hij had gewinkeld maar hij was langs de apotheek geweest. Er zaten allerlei tubes, attributen en pompjes in de tassen. Toen ik vroeg wat hij daar in godsnaam mee ging doen keek hij me verbaasd aan. “Mi curo!” ofterwijl “Ik verzorg me!”.

MAR_2155-1 copia

Sindsdien wist ik dat ons perspectief op ziek zijn verschilt. Dat uit zich ook in de praktijk. Als ik tegenwoordig nies zit ik binnen vijf minuten aan een inhalatieapparaat met vloeibare medicijnen. Zo’n apparaat heet trouwens aerosol. Vraag een willekeurige Italiaan ernaar en hun ogen beginnen gegarandeerd te glimmen. Iedere zichzelf respecterende Italiaan heeft zo’n ding in huis.

MAR_2153-1 copia

 

 

 

 

 

 

 

 

De aerosol is in principe onschuldig. Maar het feit dat in Italië het antibioticagebruik bijna drie keer zo hoog ligt als in Nederland is toch vrij heftig. De Italianen zien dat echter anders: als het nodig is, is het nodig.

Concluderend kunnen we zeggen dat hier sprake is van een cultuurverschil. Andrea vindt dat Nederlanders onnodig lijden en niet goed voor zichzelf zorgen. Ik vind dat Italianen hysterisch reageren op een kleine verkoudheid. De waarheid zal, zoals altijd, ergens in het midden liggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *