BlogSardinie

Olijfboom ouder dan de Romeinen

‘Een hele oude boom. Ja nou en? Die hebben we toch ook in het Oosterpark?’ dacht ik toen ik hoorde van de Olivastri Millenari in het hart van La Gallura.
Op aandringen van vele Sarden zijn we toch een kijkje gaan nemen.
De weg naar de Olivastri was stijl. Heel stijl. En hobbelig.
Onze camper had het er best moeilijk mee. Op een bepaald punt stonden we bijna verticaal op de weg, maar keren is geen optie dus blik op oneindig en gassen maar.

Eenmaal aangekomen kopen we een ticket van 2,50. Het meisje geeft een korte uitleg over het terrein.
-Olivastri zijn geen olijfbomen zoals wij ze kennen. Het zijn wilde bomen die spontaan groeien en niet worden gebruikt voor de productie van olie.
-Er zijn in deze zone 3 oude Olivastri waarvan de oudste tussen de 3000 en 4000 jaar oud is.
-Deze boom (genaamd S’Ozzastru) is 8 meter hoog en heeft een omvang van 12 meter.
-Tot 1996 waren de bomen prive bezit. Nu zijn ze verklaard tot Nationaal Monument en eigendom van de Staat.

foto:Andrea Margelli

Ik denk nog steeds: ‘Pffff. Oude bomen.Saai!’
Totdat we naar de oudste boom lopen.
Hij staat, of beter gezegd hangt, statig in het ruige landschap.
De enorme takken raken de grond en de stam lijkt te buigen voor de wind.
Behalve het ritselen van de blaadjes is het totaal stil.
‘Deze boom heeft de Romeinen langs zien komen.’ besef ik opeens.
Sterker nog, hij was er veel eerder dan de Romeinen.
Wie weet heeft hij de eerste bewoners van Sardinie zien arriveren.
Ik voel me ineens heel klein en onbelangrijk.

foto: Andrea Margelli

De boom ernaast is een puber. 2000 jaar. Ongeveer net zou oud als Jezus. De kronkelende stam leende zich als verstopplek voor vluchtelingen en schuilende bandieten. Ik ga voorzichtig op 1 van zijn wortels zitten en doe m’n ogen dicht. Ook Luna is onder de indruk. Deze boom is 1999 jaar ouder dan zij. Zachtjes aait ze de stam en kraait van plezier.

foto:Andrea Margelli

De laatste Olivastro is met zijn 500 jaar de peuter van het stel. Geboren toen Leonardo Da Vinci stierf. Wie weet heeft de reislustige Leonardo wel een olijf gegeten op deze plek en de pit nonchalant uitgespuwd waardoor deze boom geboren is.

foto:Andrea Margelli

Al filosoferend zitten we uren onder de heerlijk geurende olijftakken.
Toch best indrukwekkend die oude bomen….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *