Luras deel 1: Middeleeuwse euthanasie en keramiek.

foto:Andrea Margelli

Bijna per ongeluk kwamen we in Luras terecht. Een dorp midden in het ruige berglandschap van de Gallura. Op het eerste gezicht is het een heel gewoon dorp. Op het centrale pleintje zitten wat oude mannetjes op een bankje en hier en daar loopt een zwerfkat.
Als we een rondje door het kleine centrum lopen valt ons oog op een klein bruin bord. Museo staat erop. Als we dichterbij komen zien we dat er een briefje aan de deur hangt:
Dit is het etnografische museum van Luras. Bel 3683376321 en er zal binnen een paar minuten een gids tot uw beschikking staan. We openen ook voor 1 enkele bezoeker.

foto:Andrea Margelli

En inderdaad, binnen een paar minuten komt er een meneer op leeftijd aangesneld. Het is Mario.
Mario runt het museum, doet de rondleidingen en onderhoudt de collectie. Met veel enthousiasme leidt hij ons door het huis.Mario vertelt dat Luras een heel oud dorp is met een bijzondere geschiedenis. De kamers liggen vol objecten. Oude potten en pannen, scharen, zeep, speelgoed. Mario kent ze stuk voor stuk en bekijkt ze alsof het zijn kinderen zijn. Met een liefdevolle blik aait hij ze even of legt ze recht. Uitgebreid vertelt hij de geschiedenis van een pastamachine uit 1850 en de eerste fiets uit Luras.

foto:Andrea Margelli
foto:Andrea Margelli

Bij de laatste kamer, Luna begint zich inmiddels te vervelen in de rugzak, trekt Mario een mysterieus gezicht. “Hier komen we bij een heel bijzonder object” zegt hij met een zwoele stem. Er staat een etalagepop met een zwart gewaad en een hamer in de hand. Mario vertelt dat in Luras een van de eerste vormen van euthanasie plaats vond. Als er iemand stervende was en veel pijn had kwam deze vrouw (Femmina Agababadora) om deze persoon een “handje te helpen.” Het was altijd een vrouw want een vrouw geeft en neemt het leven. Eerst werden alle christelijke objecten uit de kamer verwijderd en dan kwam de  vrouw met een speciale hamer en verloste de patient uit zijn lijden.
Dit is natuurlijk een interessant gegeven, zeker in het zwaar katholieke Italie waar euthanasie een groot taboe is.

foto:Andrea Margelli
foto:Andrea Margelli

Dolmen

Luras is beroemd om zijn dolmen. In de omgeving bevinden zich een soort Hunnebedden die hun oorsprong vinden de Prehistorie. Omdat we ook Hunnebedden in Nederland hebben besluiten we hier verder niet heen te gaan maar we wilden het wel even vermelden.

Olivastri Millenari
Ook de eeuwen oude olijfbomen zijn in de buurt van Luras. Ik schreef hier al een artikel over:
http://opzoeknaaritalie.blogspot.com/2013/10/olijfboom-ouder-dan-de-romeinen.html

foto:Andrea Margelli

Keramiek

Luras heeft behalve eeuwenoude tradities ook jonge invloeden. Arianna Leoni is een jonge keramiek-kunstenares die sinds een jaar haar eigen altelier en winkeltje geopend heeft in Luras. Ze maakt vanalles: sieraden, beeldjes, lampen.

foto:Andrea Margelli

Ze heeft haar eigen stijl ontwikkeld. Haar keramiek is geinspireerd op de geschiedenis van haar geboortegrond en ze gebruikt traditionele symbolen.

foto:Andrea Margelli

Ook al is ze net begonnen, het loopt goed. Ze is onlangs door een journalist van Rai 1 geinterviewd en wordt door verschillende kunstblogs gevolgd.
We namen een kijkje in haar atelier en werden daarna uitgenodigd om samen met haar ouders te lunchen.

foto:Andrea Margelli
foto: Andrea Margelli

De vader van Arianna weet ontzettend veel over Luras en vertelt ons dat Mario van het museum vaak de neiging heeft te overdrijven. Niemand weet zeker of het euthanasie verhaal waar is. Feit blijft dat het museum bekend is over de hele wereld en dat er zelfs boeken geschreven zijn over het fenomeen. De waarheid of goed georganiseerde fantasie? We zullen het nooit weten.
De vader van Arianna vertelt ook dat de beroemde Nebbiolo wijn uit Piemonte (ook wel Barolo genoemd) wordt geproduceerd in de heuvels van Luras. Over 5 dagen wordt het feest van de Nebbiolo gevierd. Luras is hoe dan ook een bijzonder dorp. We besluiten terug te komen naar Luras om het Nebbiolo festijn mee te maken. Wordt vervolgd!

foto:Andrea Margelli

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *